ΣΤΟ ΑΣΑΝΣΕΡ
Ονειρευόμουν να με αγγίξεις
μια μέρα, αργά ή γρήγορα,
στο ασανσέρ.
Να με ακουμπήσεις απαλά στον τοίχο,
και να πνίξω τη φωνή σου στα χείλη μου
και όλα αυτά να γίνουν
για ένα ατελείωτο
δευτερόλεπτο.
Για να ξεδιψάσω στην θέα σου,
σε εκείνη τη γρήγορη κατάβαση
ανάμεσα στους ορόφους.
Και όλο αυτό συνέχισα
να το βλέπω στο όνειρό μου.
Αλήθεια, το ονειρευόμουν πολλές φορές.
Ίσως γιατί το αποτέλεσμα
του επιθυμητού μου
δεν επρόκειτο να γίνει ποτέ.
Κι εσύ περνούσες
πάντα τόσο πλάγια
για να βγεις από τις πόρτες,
και εγώ πάντα νόμιζα πως
τόσο κοντά περνώντας,
θα με φιλήσεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου