ΤΟ
Ήταν εκείνη η
αποφράς ημέρα
που οι μυστικές
υπόγειες δυνάμεις
ήταν σε κίνηση
αδιάκοπη.
Μυθικά πλάσματα
της φωτιάς και του πάγου
κρύβονταν σε
κάθε στροφή του δρόμου
σε κάθε αλλαγή
σκηνικού
στους
καταρράκτες, στις πηγές.
Σε λίμνες που
έβραζε η λάσπη,
σε απότομους
μαύρους βράχους
παράξενα πουλιά
πετούσαν
και ένα
αλλόκοτο έλαμπε φως στον ουρανό.
Κι εγώ με πόνο
περπατούσα
στο δύσβατο
μονοπάτι
της απώλειας των
προσώπων…
