ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΝΥΧΤΑ
Κράτησα στη
γροθιά μου τη ζωή για μια στιγμή
διωγμένος από
διώκτες που έψαχναν την ανάσα μου.
Έκαψα τα ρούχα
μου και σήκωσα τους ώμους,
τις μοίρες
έδιωχνα, σε κάθε μου βήμα,
τις αλυσίδες
έσερνα, σε αναποφάσιστες αποφάσεις.
Τα φωτεινά σημάδια
των θαλασσοπόρων
ακόμη ευτυχώς,
είναι αναμμένα.
Εκεί όπου
πίνουν νερό για να ξεχάσουν
να βρουν το
γυρισμό οι αντρειωμένοι.
Εκείνη τη νύχτα
η θάλασσα μας κέρδισε όλους.
Η θάλασσα που
αγαπήσαμε.
Εκείνη τη
νύχτα.
