«
Οδύσσεια »
Τα
βράδια,
αχ τα
βράδια το καλοκαίρι
μου
διάβαζες Οδύσσεια.
Κι οι
θάλασσες οι ομηρικές
είναι
ατελείωτες και επίφοβες.
Η ζωή
μας κινδύνευε
από
μαγείες και τρόμους φοβερούς.
Όποιος
έχει μια Ιθάκη θα φθάσει.
Όμως η
Ιθάκη υπάρχει για να μην χαθείς,
όχι
για να μην ταξιδέψεις.
Πρέπει
να ταξιδέψεις
στου
ωκεανού τα ρεύματα τα φοβερά
και
πρέπει να οπλιστείς με σοφία
σαν
πας στην χώρα των νεκρών.
Η φωνή
σου όσο πήγαινε η νύχτα
γινόταν
μουσική,
κι εγώ
φοβήθηκα πολύ όταν σου είπα
πως
άκουσα τις Σειρήνες.
Σου
είπα, δεν μπορώ να μου διαβάζεις Οδύσσεια
κάτω
από καλοκαιρινό έναστρο ουρανό.
Γιατί
ο Οδυσσέας ακόμη ταξιδεύει
από άστρο
σε άστρο, και είναι μόνος.
Έχασε
όλους τους συντρόφους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου