Μια μάντισσα μετέδωσε
το μικρόβιο του έρωτα
σε χορό μεταμφιεσμένων.
Και ήταν και η νυχτερίδα,
και η ατίθαση, και η σιωπή εδώ.
Κι έκανε μια εμπρός και μία πίσω.
Σαν τον θρύλο του παλαιού ναυτικού
που μιλούσε για πειρατές
και όπερες για παιδιά.
Στο ξενοδοχείο << Ίρις >>
με τις πόρτες ανοιχτές
έμπαινε το πάθος χιλιάδες φορές.
Όλα πήγαιναν ρολόι η σχεδόν
γιατί η παλίρροια τον Σεπτέμβρη
ολοένα ανέβαινε.
Εκεί …στο << Ίρις >>
Ο χορός των φαντασμάτων,
Ο χορός των επίπλων,
Οι μνήμες, οι ήχοι, οι τοίχοι
τα άδεια ποτήρια.
Κι εκείνοι ζουν και ξαναζούν σε στοές,
διψασμένοι στην τέχνη της αποπλάνησης
στο πουθενά με χαμένα βλέμματα στο βάθος.
Απόψε δεν θα κοιμηθεί κανείς ;
Αυτό θα το δούμε, βασίλισσα της ομορφιάς.
γιατί η παλίρροια τον Σεπτέμβρη
ολοένα και ανέβαινε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου