ΕΣΥ ΚΙ ΕΓΩ ΜΑΖΙ

Σε παίρνω τηλέφωνο είναι τρεις παρά τέταρτο.

Σε ρωτάω αν θέλεις κάτι να φας.

Οδηγώ, γυρίζω, μεθάω, το ξανακάνω.

Σε ξυπνάω το βράδυ στις μία παρά τέταρτο.

Δεν μπορώ ποτέ να σταματήσω, να σε σκέφτομαι.

Μην κάνεις σαν να είμαι αυτός που δεν σ’ αφήνει

να ησυχάσεις, που δεν σ’ αφήνει να κοιμηθείς.

Γιατί κάθε φορά που λες ότι θα φύγεις

απλά χαμογελάω, γιατί το ξέρω ότι θα μείνεις.

Ξέρεις ότι δεν έχω τίποτα εκτός από αυτό το παλτό

άνοιξε τα παράθυρα, άσε το φως να μπει.

Είμαι έξω από την πόρτα σου, σου φωνάζω.

Γύρισε τον διακόπτη, άναψε το φως σου.

Κοίτα μας, εσύ και εγώ, ξανά σε αυτό το σπίτι.

Σε παίρνω τηλέφωνο γύρω στις δύο παρά τέταρτο.

Συνήθως δεν έχουμε τίποτα να κάνουμε.

Έχεις εκείνο το φόρεμά που μου αρέσει, φόρεσέ το

το κόκκινο, θέλω να σε κοιτάω να λάμπεις στο φως.

Άνοιξε τα παράθυρα, άσε το φως να μπει.

Άνοιξε την πόρτα σου να μπω μέσα και

άναψε τα φώτα σου, κοίτα μας, εσύ κι εγώ ξανά.

Βάλε τα λουλούδια σε ένα βάζο, κι άσε το φως να μπει.

Γιατί αγαπώ, να αγαπώ, να σ’ αγαπώ.

Γιατί δεν μισώ, να μισώ, να σε μισώ.

Βάλε το αγαπημένο μας τραγούδι στο ραδιόφωνο

και άναψε τα κεριά, γύρνα πίσω στο κρεβάτι.

Γιατί θέλω, θέλω, θέλω να σε θέλω.

Γιατί πρέπει, πρέπει, πρέπει να σε χρειάζομαι.

Χτυπάει το τηλέφωνο, μην το σηκώσεις

κοίτα μας, εσύ κι εγώ ξανά μαζί.