ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟΒΡΑΔΟ

ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟΒΡΑΔΟ

Κάθε Σαββατόβραδο

ντύνομαι καλά για να οδηγήσω

πάνω κάτω στους δρόμους στην παραλία

για να φθάσω στην ανάμνησή σου.

Οδηγώ γρήγορα και ο άνεμος της νύχτας

φυσάει τα μαλλιά μου όπως φυσούσε τα μαλλιά σου,

ψιθυρίζει στα αφτιά μου λόγια όπως ψιθύριζες

και στο ράδιο τραγούδια αγαπησιάρικα λυπητερά

όπως αυτά που τραγουδούσες.

Και δεν με νοιάζει η ταχύτητα με το ποτήρι στο χέρι.

Μην ρωτάς που βρίσκομαι και αν φοβάμαι.

Προσπαθώ να είμαι παντού μήπως και είσαι

αλλά δεν θέλω να είμαι οπουδήποτε- οποιοσδήποτε

αλλά εκεί όπου είναι όσοι αγαπιούνται.

Γι’ αυτό οδηγώ γρήγορα ανάμεσα σε δένδρα και καράβια

πάνω από τα όρια και δεν με νοιάζει

κάθε Σάββατο βράδυ να προσποιούμαι

ότι ζω μόνο για σένα που λείπεις

γιατί φώτα, ραδιόφωνα, δρόμοι

σε αδιέξοδο οδηγούν στο πουθενά.