έλεγε ένα τραγούδι από αλήθειες,
καθισμένη στην πύλη των πουλιών.
Εκείνος Σάββατο βράδυ
σαν Σίσυφος στο μπαλκόνι,
στην άκρη της πόλης,
άνοιγε το σεντούκι των προσευχών.
Έβγαζε το προτελευταίο όνειρο.
Νομίζεις ότι τελείωσε ;
Κάνεις λάθος!!!
Όταν κλαίνε τ’ αστέρια
εγώ θα κλείσω την αυλαία
στον καιρό των καταιγίδων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου